Κυριακή, 5 Αυγούστου 2012


Συνέχισε Δημητράκη………..

Γ.Κοκκινάκος

Οι βάρβαροι δεν θα ξαναέρθουν από τα σύνορα
Τους εκπαιδεύουν οι σοφοί με τηλεόραση
Και οι ορδές τους από τα παιδικά δωμάτια θα ορμήσουν
Π.Α. Σινόπουλος

Το βλέπω και δεν το πιστεύω ότι το βλέπω. Είναι η πιο συχνή διαφήμιση που παίζεται στην τηλεόραση το τελευταίο διάστημα. Ένας πεντάχρονος πιτσιρίκος να μιλάει με μια συνομιλήτριά του στη γλώσσα των μεγάλων- διαφημίζοντας τον κόσμο των τηλεφωνικών συνδέσεων και των κινητών τηλεφώνων. Αλλά πιο πολύ μου προκαλεί εντύπωση ότι δεν βρέθηκε ένας εκπαιδευτικός, ένας ειδικός της παιδικής ηλικίας, ένας ειδικός της συμπεριφοράς, ένας δημοσιογράφος, η ΕΣΗΕΑ, ένας πολίτης, να στηλιτεύσει το γεγονός. Ένα θέαμα που κακοποιεί την αισθητική, την παιδαγωγική, τα ΜΜΕ και τους δεοντολογικούς κανόνες- αν υπάρχουν ακόμα- την ιατρική αλλά και την φυσική, φυσιολογική καθημερινότητα όλων μας. Αλλά συνηθίσαμε το «τέρας» και του μοιάζουμε, όπως έλεγε ο Μ. Χατζηδάκης. Μου αρέσει όμως που πριν λίγο καιρό τάχα μας είχε πιάσει η ευαισθησία μας που η Ν.Δ. χρησιμοποίησε παιδικό πρόσωπο στην προεκλογική της καμπάνια και έγινε χαμός, φθάνοντας έτσι η ιστορία στην μικρή Αννούλα του ΠΑΣΟΚ πριν δεκαετίες. Σκέτη υποκρισία δηλαδή. Γιατί αν μας ενδιέφερε πραγματικά το παιδί και η αγωγή του, με την τωρινή διαφήμιση θα είχε ξεσηκωθεί ο κόσμος όλος. Αλλά γιατί δεν έγινε; Απλούστατα γιατί τώρα διαφημίζει ένα καταναλωτικό προϊόν, ένα προϊόν που έχει γίνει «συνέχεια του χεριού μας», γιατί τώρα διαφημίζει εμάς, την συμπεριφορά μας, τον τρόπο ζωής μας. Γιατί τώρα προβάλλεται ένα πρότυπο δικό μας, ο ανθρωπολογικός τύπος της εποχής μας, ένα ον που υπερκαταναλώνει αλλά πάντα του λείπουν άλλα, ένα ον που δημιουργεί αναγκαία και απαραίτητα, αλλά πάντα του λείπουν τα απαραίτητα, ένα ον αναγνωρίσιμο αλλά τραγικά μόνο, ένα άνθρωπο εγωτικό, επιθετικό, βίαιο, αφού είναι αναγκασμένος να τα υποτάσσει όλα στην επιτυχία και στην καριέρα και ας προβάλλεται από την οθόνη φωτεινός, χαρούμενος, επιτυχημένος, ευτυχισμένος. Είναι ο σύγχρονος άνθρωπος με τα μεγάλα υπαρξιακά χάσματα, με τα μεγάλα κενά νοήματος. Η συνέχεια είναι δεδομένη. Κανένα υλικό προϊόν δεν μπορεί να καλύψει τα εσωτερικά κενά του ανθρώπου και κανένα νόημα δεν μπορεί να πάρει 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου